میزان حقوق برنامه‌نویس‌ها

دوستی که به تازگی اقدام به راه اندازی یک شرکت نرم افزاری کرده، برای استخدام نیروی جدید در شرکتش از من راجع به میزان حقوق آنها جویا شد که در زیر شرحی بر آنچه به او گفتتم برای شما هم می آورم.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

عنوان مطلب : میزان حقوق برنامه‌نویس‌ها

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 21/06/1388 مطابق با 12/09/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

توجه داشته باشید که این مطالب  سندیتی ندارد و صرفا تجربیات شخصی من از بازار کار نرم افزار و دات نت ایران (تهران) است و ممکن است همین شرایط در دنیای برنامه نویس های جاوا و سایر پلتفرم ها متفاوت باشد. همچنین لازم بذکر است که این مطلب در ۲۱ شهریور ۱۳۸۸ نوشته شده و در آینده نیز مکن است نامعتبر و ناکارآ باشد. از شما هم خواهشمندم با نوشتن نظر، در تکمیل این مطلب به من کمک کنید. با سپاس

معمولا یک برنامه نویس تازه کار ( کسی که در حال تحصیل – معمولا در مقطع لیسانس – و یا تازه فارغ التحصیل شده ) است. برای کار به شرکت های نزدیک ( عرفی شده توسط دوت و یا آشنا ) مراجعه می کند. در آن شرکت ها هم بخاطر اشنا بودن برنامه نویس تازه کار، و شناخت نسبی از این فرد که توسط معرفش بدست آمده، شرکت استخدام کننده، سعی می کند که کمترین میزان حقوق پرداختی را به او بدهد. یکی از این بهانه ها نداشتن دانش  و تجربه کافی برای برنامه نویسی است و خیلی ها ( شرکت ها ) معمولا از این فرد مشتاق بصورت وحشتناک بیگاری می کشند  مشکلات بوجود آمده در پروژه را بخاطر عدم شناخت کافی برنامه نویس تازه کار، به او نسبت می دهند.

استخدام برنامه نویس

یک فرد تازه کار معمولا فردی است که کمتر از دو سال به برنامه نویسی مشغل بوده و معمولا هیچ پروژه رسمی را به پایان نرسانده، این شخص معمولا از معماری ها فقط در حد اسم و توضیحات شنیده و از الگوهای طراحی هم کاملا بی اطلاع است. این دسته از افراد در شرکت ها معمولا به طراحی واسط کاربری گماشته می شوند تا خود پروژه کمتر دچار خطا شود و درگیری آنها با کد هم معمولا کم است. برای چنین فردی معمولا بسته به اینکه در سال اول یا دوم کار است و اینکه چقدر ( خود او ) بازار را درک کرده و اینکه چقدر به کدنویسی تسلط پیدا کرده معمولا به ازای هر ساعت ۱۲۰۰ تا ۲۵۰۰ تومان پرداخت می شود. نکته جالب اینجاست که معمولا این افراد از سایر بچه های تیم از میزان دریافتی شان ( بخاطر عدم اطلاع از بازار و نداشتن تجربه ) راضی هستند.

اما وقتی که یک شخص دو سال کد می نویسد بسته به رفتار شرکتی که در آن کار می کرده، و تجربیاتی که بدست آورده اقدام به تصمیم گیری می کند. معمولا بیشتر آنها ( به نظر من شاید بیش از ۷۰ درصد ) از شرکتی که در آن آغاز به کار کردند به شرکت دیگری می روند تا تجربیات جدید را کسب کنند و چیزهای جدیدتری را بیاموزند. بطور معمولا شرکتهای ایرانی دانش بیشتری برای انتقال به برنامه نویس هایشان ندارند و اگر یک شخص دو سال در یک شرکت کار کند، با بیشتر معماری، الگوهای طراحی، شیوه کدنویسی و … عادت می کند و بعد از روال عادی کارهاست که انجام می شود. درست به همین دلیل هم هست که آنها که شرایط را درک می کنند معمولا بعد از ۲ سال از شرکت اولی به شرکت بعدی می روند.

در شرکت دوم، برنامه نویس تازه کار ، یا به یک برنامه نویس زخم خورده تبدیل شده و یا صرفا اطلاعات کمی در ارتباط با یک شرکت ایرانی و وضع برنامه نویسی پیدا کرده است. اگر حالت اول برای او پیش بیاید معمولا با دلی ناراضی در جستجوی شرکتی است که در همان حدود شرکت اولی به او حقوق بدهد اما در آن شرکت نباشد، این دلیلی می شود برای جستجوی اشتباه برای شرکت دوم و معمولا دریافتی او در شرکت بعدی چیزی بیشتر از ساعتی ۳۲۰۰ تومان نخواهد بود. اما اگر حالت دوم را پیش گرفته باشد با یک دید وسیع تر و بهتر در جستجوی شرکتی خواهد بود که او را برای رسیدن به شرکت سوم ( که در ذهن او هست ) یاری کند. معمولا این دسته از افراد، برنامه نویس های موفق تری خواهند شد. و در این حالت و بسته به یزان مهارتشان در کدنویسی معمولا چیزی بین ساعتی ۳۰۰۰ تا ۳۸۰۰ دریافت می کنند. تازه در این سال سوم است که این دسته از برنامه نویس ها شروع می کنند به یادگیری نوشتن برنامهبه شکل صحیح. معمولا سریعا شروع می کنند به یادگیری معماری برنامه نویسی در شرکت فعلی و سعی می کنند بخوبی به آن تسلط پیدا کنند. بعضی ها معماری های مرتبط دیگر را هم مطالعه می کنند. در همین سال آنها که فعال تر هستند برای خودشان یک وبلاگ درست می کنند و یا در فوروم های مرتبط عضو می شوند و شروع به فعالیت می کنند. مسلما میزان فعالیت  آنها در فوروم ها و وبلاگ نویسی در موفقیت آنها تاثیرگذار خواهد بود. تعداد بسیار کمی را هم دیده ام که به شدت به اخبار دنیای کامپیوتر و تکنولوژی های وابسته علاقمند می شوند و بخشی از وقت خودشان را برای مطالعه اخبار صرف می کنند.

اما در سال چهارم، معمولا میزان مهارت یک برنامه نویس  به سطح قابل قبولی رسیده و پرسش هایی که برای او پیش می آمد به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرده و بخوبی به پلتفرمی که برنامه می نویسد مسلط شده است. اینجاست که شرکتهای بسیار زیادی برای  به خدمت گرفتن او می جنگند و درست به همن دلیل است که بیشتر آگهی های استخدام برنامه نویس، برنامه نویسی با حداقل میزان ۳ سال برنامه نویسی احتیاج دارند. شرکت های قبلی معمولا شرکت های کوچک و یا بسیار کوچکی هستند که بزرگ ترین پروژه آنها پروژه های ۱۰ تا ۲۰ میلیونی بوده و برای بقا می جنگند. اما شرکتهای این رده معمولا شرکت های معمولی یا بزرگ هستند که از رانتهای دولتی برخردارند و برای پروژه هایی که با قیمت گزاف از دولت می گیرند به برنامه نویس خوب احتیاج دارد و معمولا حاضرند که هر بهایی برای در اختیار گرفتن این برنامه نویس ها بپردازند ( در صورتی که مطمئن شوند این شخص واقعا برای آنها مفید است ).

در این سال بسته به شرکتی که برنامه نویس جذب آن می شود و میزان مهارت و تاثیرگذاری اش در شرکت و نیز احتمالا شهرتی که از وبلاگ نویسی و یا فوروم ها بدست آورده چیزی حدد ساعتی ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ می گیرد. به نظر منن دقیقا همین سال چهارم و پنجم برنامه نویسی است که ایده ال ترین سال زندگی یک برنامه نویس است. او گرچه حقوق بالایی ( بسته به همکارانش در خارج از کشور ) نمی گیرد. اما دارای احترام خوبی است و بخاطر تجربیات قبلی از میزان دریافتی راضی است. او با معماری ها آشنا شده و براحتی با الگوهای طراحی مختلف کد می نویسد. او برای یک شرکت کاملا مفید است و از لحظه لحظه وقتش بخوبی استفاده می کند. ( گرچه معمولا در همین سال ها از وقت هایی که از دست داده تاسف می خورد، اما از شرایطش معمولا راضی است).

اما این پایان راه نیست بعد از گذر از سال پنحم برنامه نویسی او تبدیل به یک برنامه نویس ماهر شده که نه حاضر است هرجایی کار کند و نه هرجایی به او نیاز است. معملا پروژه ها آن قدر جدی نیست که به شخصی مثل او برای حل مسائل نیاز باشد و او ناگزیر باید جذب یکی از ۱۰ -۱۲ شرکت برتر نرم افزاری ایران شود و یا اینکه به فکر کار دیگری باشد معمولا کمتر شرکتی است که به چنین شخصی ساعتی ۷۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ تومان بدهد. در همین باب قبلا یک مطلب با عنوان طول عمر برنامه نویسی یک شخص نوشته بودم که توصیه می کنم آن را هم مطالعه کنید. و در این مورد بیشتر نمی نویسم.

لینکهای مرتبط

نتیجه گزارش پرس و جو از برنامه نویسان و توسعه دهندگان وب در ارتباط با کار و میزان حقوق دریافتی

طول عمر برنامه نویسی یک شخص