طول عمر برنامه نویسی یک شخص

این چند وقته اتفاقاتی افتاده تا به طول عمر یک برنامه نویس فکر کنم. منظورم این نیست که یک برنامه نویس چند سال زندگی می کند بلکه منظورم تعداد سالهای برنامه نویسی یک شخص است.

—————————————————————-

این مطلب زیر نظر مجوز GFDL منتشر می‌شود. و کلیه حقوق آن برای همگان آزاد است، بدین شرط که به کلیه شرایط موجود در مجوز GFDL ( که یک نسخه از متن انگلیسی مجوز GFDL در این محل و یک ترجمه غیر رسمی (فارسی) از متن مجوز GFDL که در مرداد ۱۳۸۳ توسط کاوه رنجبر تهیه شده است در این محل ) قرار دارد پایبند باشد.

GNU Logo

GNU Logo

عنوان مطلب : طول عمر برنامه نویسی یک شخص

بخش ثانی : ندارد

تاریخ انتشار : 05/06/1388 مطابق با 27/08/2009

شماره نسخه : نسخه یک

نویسنده : ناصر حاجلو

ای-میل نویسنده : n.hajloo@gmail.com

Copyright (c) 2009 Nasser Hajloo.

Permission is granted to copy, distribute and/or modify this document under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.2 or any later version published by the Free Software Foundation;

with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled “GNU Free Documentation License”.

—————————————————————-

معمولا در ایران وقتی شرکت ها ثبت می شوند، بطور معمول آن قدر بزرگ نمی شوند که در آنها امکان تغییر و جابجایی شغل بوجود بیاید مثلا شما نمی توانید به عنوان برنامه نویس وارد یک شرکت شده و بعد از طی کردن یک روال خاص تبدیل به یک طراح سیستم بشوید ( چیزی که در خارج از کشور کاملا مرسوم است ). معمولا مدیر پروژه یک پست برای یکی از مدیران شرکت است و شمایی که برنامه نویس هستید، هرچقدر هم از لحاظ فنی از مدیر پروژه بهتر باشید باز هم برنامه نویس خواهید ماند مگر اینکه خودتان از یک زمانی به بعد بجای برنامه نویسی اقدام به طراحی سیستم و چه و چه کنید.

اما اینکه شما چند سال باید برنامه نویس باشید واقعا بحث برانگیز است. شرکتهای ایرانی بخاطر گردش کم مالی و سرمایه و پشتوانه اندک بدنبال فارغ التحصیلان کم قیمت و مشتاق کار هستند و بخاطر اشنایی بیش از اندازه ( بخوانید رانت ) با سفارش دهنده، ترسی از مشکلات بوجود آمده برای مشتری ندارند و مشکلات را در یک قرارداد پشتیبانی رفع می کنند برای همین به یک برنامه نویس فوق العاده نیاز ندارند. همین جاست که این تعداد سالهای برنامه نویسی بیشتر به چشم می‌اید معمولا یک برنامه نویس یکی دو سال اول ( بسته به اینکه چقدر تیزهوش است ) به کسب تجربه پرداخته و سعی می کند موقعیت بازار را درک کند. سال سوم و چهارم معمولا برای جمع کردن رزومه سعی می کند با قیمت پایین تر و یا کمی معقول در یک شرکت خوب اقدام به کسب تجربه کاری کند. و معمولا سال پنجم و ششم برای یک شرکت خیلی خوب برنامه ریزی کرده و سعی می کند برای کار به آن شرکت مراجعه کند تا هم حقوق بالاتری بگیرد و هم موقعیت شغلی خوبی پیدا کند.

با توجه به موارد بالا اگر یک فرد از ۲۲ سالگی اقدام به برنامه نویسی کرده باشد، پس از شش سال ۲۸ سالش شده و حالات موقعی است که باید برای آینده اش برنامه ریزی کرده و موقعیت ثابتی را برای خودش دست و پا کند. این موقعیت شخص را با توجه به میزان تسلطش در برنامه نویسی متفاوت است. اگر شخص تجربه کافی را پیدا نکرده باشد باید دو سال دیگر را جهت کسب دانش لازم کسب کرده باشد و پس از این دو سال او ۳۰ ساله شده ، چیزی که بیشتر شرکتهای ایرانی با تردید به او نگاه می کنند. ( حالا اگر عدد ۲۲ را برای شروع بالا یا پایین کنیم شرایط متفاوت تر هم خواهد شد ) توجه داشته باشید که چنانچه در بالا آمد شرکت های کوچک ایرانی در جستجوی برنامه نویس های ارزان تر و مشتاق تر هستند و افراد ۳۰ ساله با ۷ – ۸ سال سابقه کار و با قیمت های بالا ( بخاطر شرایط زندگی ) را کمتر می پسندند. اینجاست که یک شخص باید از خودش بپرسد که تا چه زمانی باید به برنامه نویسی ادامه بدهد. و اینکه یک شرکت تا چه زمانی حاضر است حقوق ۲ یا چند نفر را به او بدهد. معمولا راه‌های پیش روی این افراد اینهاست:

  1.    با توجه به تجربه و لینک‌ها (بخوانید دوستان و بعضا رانت‌ها)یی که پیدا کرده، اقدام به راه اندازی یک شرکت دیگر کند.
  2.    کارش را کلا عوض کند.
  3.    تغییر پست بدهد مثلا به یک طراح سیستم تبدیل شود ( این مورد نسبت به موارد دیگر خیلی بهتر است یکی از دلایل آن تجربه کافی در برنامه نویسی است و اینکه یک شرکت ( حتی ایرانی ) به یک طراح با تجربه بیشتر از یک طراح تازه کار اعتماد می کند و همین امر باعث درآمدزایی بیشتر می شود )
  4.    همین طور برنامه نویس بماند و با همین حقوق سر کند و از این مورد که در آینده احتمال بیشتر نشدن حقوقش وجود داشته باشد نهراسد.
  5.    به شرکت های خیلی بزرگ تر مثل خدمات انفورماتیک بپیوندد که امثال خود او در آنجا بیشتر هستند و موقعیت شغلی بهتری پیدا کند.
  6.    به ساختار دولتی به عنوان یک کارشناس فنی و یا چیزی شبیه به این ملحق شود.
  7.    فکر رفتن به خارج باشد.
  8.   تبدیل به یک فری لنسر بشود. به این معنی که پروژه گرفته و شخصا و یا با یک تیم که خودش تعیین می کند انجام بدهد.
  9.    با توجه به لینک هایی که پیدا کرده اقدام به دلالی نرم افزار کند.
  10.   و مواردی از این دست.

موارد بالا مواردی است که به نظر من می رسد و نظر دیگری هم ندارم. در کل نظر شخصی من این است که علاقه و اشتیاق به برنامه نویسی نباید شخص را از آینده نگری بازبدارد و باعث شود که تصمیم های اشتباه را جایگزین علاقه کند. خود من وقتی به ۳۰ سال برسم مسلما تغییر پست خواهم دادو تا آن موقع سعی در کسب تجربه کافی خواهم کرد و به شما هم توصیه می کنم که موقعیت شغلیتان را برای چند سال آینده بررسی و بازنگری کنید.

24 Responses to طول عمر برنامه نویسی یک شخص

  1. دوست says:

    فعلا با وضعي كه برادر متعهد و مخلص جناب رئيس جمهور منتخب درست كرده‌اند، اكثر شركت‌ها دارند سماق مي‌مكند. تو خود بخوان شرح مفصل از اين مجمل.

  2. میلاد says:

    منم همیشه به همین فکر می کنم که تا چند سالگی میشه تو ایران برنامه نویس موند.

  3. سروش says:

    تحلیل خوبی از شرایط و بازار کار فعلی ایران بود

  4. مسعود says:

    فکر می کنم یه جاهاییش اشتباهه.

    مثلا الان کی هست که در 22 سالگی بره برای ستارت کار ؟

    می دونید چرا ؟ چون خیلی ها از سن های 18 و 19 سالگی شروع کردند.طرفی که شما فرمودید اگه 22 ساله باشه حتمی باید دانش جو باشه.دانش جو هم جیزهایی بلده که توی دانشگاه بهش یاد دادن.توی دانشگاه چی بهش یاد دادن ؟ هیچی !

    البته این امکان هست که فرد خودش از قبل علاقه داشته و کار کرده…

    شما که استاد مایی این طوری بگید من چی باید بگم که هنوز مجبورم بعد از دانشگاه به خدمت مقدس برم. :-&

  5. farsiny says:

    گوزینه 7 توصیه میشود

  6. امیر says:

    البته من هم به این فکر می کنم که تا کی می توان برنامه نویس ماند.

    نه به خاطر حقوق و موقعیت شغلی. بلکه که به خاطر فرسایش جسمی (چشم و کمر و …) و روانی که به آدم وارد می کنه. من بعد از 7 سال برنامه نویسی فکر نمی کنم بیشتر از 5 سال دیگه بتونم بکشم و حالا به تغییر شغل فکر می کنم.

  7. عاشق برنامه نويسي says:

    من فكر مي كنم صرف برنامه نوشتن بله تا 30 سالگي ميشه ادامش داد و اگه شخص واقعا كارش درست باشه ميتونه خواهان داشته باشه اما مشكش مشكل در قضيه عمر برنامه نويسي، بروز شدن كه با اين سرعت پيشرفت تكنولوژي نميشه كشيدش و اگه بكشي نه چشمي نه كمري نه نفسي … پس اينكار نه حالاش پول داره نه بعدش فقط عشق پروانه لازمه تا بسوزي و هيچ…

  8. سمیرا says:

    راستش من الان 10 ساله برنامه نویسی میکنم و دست درد و چشم دردو زانودردو….. دارم
    فکر نکنم مفصلهای دستام تا 10 سال دیگه برنامه نویسی را تحمل کند
    جدا از اینکه ادم باید همیشه بروز باشد و اگر دیر بجنبی و از بازار عقب بیافتی دیگه برنامه هات خریدار نداره
    کلا شغل با دوامی نیست

  9. سید محسن ابوطالبی says:

    تحلیل خوبی بود
    من تازه سی سالم شده و از TC تا #C کدنویس بودم اما حالا در این سن مجبورم کاملا تغییر شغل بدم
    برنامه نویس ها در ایران مثل برده هستند وقتی پای صحبت بقیه تخصصها میشینی اونا هم کم یا بیش وضعیت مشابهی دارند
    به امید روزی بهتر
    با تشکر

  10. ن-الف says:

    جالب بود.

  11. تازه کار says:

    ممنون چشم منو باز کردین! الان میتونم در علاقم به برنامه نویسی تجدید نظر کنم!

  12. حسین says:

    تحلیل خوبی از شرایط ایران بود.من برای فرار از این شغل رفتم و فوق لیسانس نرم افزار گرفتم و حالا باز به جای اولم برگشتم!!
    را فراری نیست :-(

  13. اکتای says:

    به نظر من که از سال 83 تا الان برنامه نویسی می کنم، باید بهد از 3 یا 4 یا 5 سال مدارک مایکروسافت بگیره و از ایران بره، البته انگلیسی هم باید بلد باشین… اینجا هه شغلهای IT مسخره هستند اکثرا باید پارتی داشته باشی تا شبیه یه چیزی بشه دقیقا یه سیستم مافیایی…

  14. MGH says:

    برنامه نويسي فقط و فقط و فقط در يك حالت جواب ميده.بقيه حالت هاش همه جوون كندن هست.

    اون حالت اينه كه شما تا سن دقيقا 30 سالگي بتوني يك زبان خيلي خيلي مهم رو اونقدر خوب ياد بگيري كه بتوني مثل طراح گوگل ، كاراي مهمي انجام بدي
    نه از 18 سال شروع كني و تا سن 30 سالگي فقط برنامه نويسي تحت وب ياد بگيري ، از آخر در سن 30 سالگي يك CMS مثل e107 كه رايگان هست ، بسازي و انتظار داشته باشي در ايران اون رو به 200 تومان بفروشي!!!

    به نظر من كسي كه الان 18 ، 19 ساله هست و مثل خودم يك رشته دانشگاهي رو براي ادامه زندگيش انتخاب كرده ، 3 كار رو بايد هم زمان انجام بده:
    1) مثل چي برنامه نويسي ياد بگيره ( نه از اين شاخه به اون شاخه بپره. هر زباني خوبي خودش رو داره و آدم بايد مطمئن باشه اگر يك زبان رو درست و دقيق ياد بگيره ، ميتونه كاراي خيلي مهمي انجام بده)
    2) زبان انگليسي رو در سطح عالي ياد بگيره
    3) اعتماد به نفس داشته باشه و از مطالبي مثل اينا نا اميد نشه( نميگم مشكلات سر راه كم هست.شايد الان همگي شما بگيد كه تو هنوز 19 سالت بيشتر نيست و وقتي به سن 30 رسيدي متوجه ميشي.
    راستش زندگي تمامش يك ريسك هست.شما ريسك ميكنيد ميايد مثلا به رشته آي تي بخاطر اين كه بزرگ ترين و خر پول ترين آدم هاي دنيا برنامه نويس هستن و رشته اونا ( اكثرا ) آي تي هست.به نظر من يك درصد بايد احتمال بديد كه شايد شما هم يكي از همون ها بشيد.خدا رو چه ديديد.شايد بعد از 10 سال برنامه نويسي ، يك دفعه يك روز يك برنامه اي نوشتيد كه دنيا رو دگرگون كنه.خيلي آدم نبايد بد بين باشه. سعي كنيد نيمه پـُر ليوان رو ببينيد حتي اگر اون ليوان يك قطره آب داشته باشه
    طراح و برنامه نويس جيميل گفته بود.من يك روز صبح تصميم گرفتم يك سرويس ايميل بسازم ، بعد از ظهر ديگه تمامش كرده بودم!!! الان هم هر روز داره پول اون 10 ساعت كار اون روزش رو ميگيره!!!
    من كه با اميد اومدم جلو.شما فكر ميكنيد رشته هاي ديگه از اين مشكلات نداره؟
    مثلا همين رشته عمران كه همه براش جوون ميدن.در شهر ما ، مردم به كارگر با تجربه افغاني بيشتر از مهندس عمران اعتماد دارن و اكثر اين مهندسا هم همين حرف رو قبول دارن.من خودم كارگر افغاني اي رو در همين شهر خودمون ميشناسم كه كارش فقط نظارت بر كار ديگر كارگران ساختمان هست.حتي يك آجر اين طرف و اون طرف نميكنه.اما خدا رو شاهد روزي 100 تا 130 هزار تومن در آمد داره.حالا ديگه بايد نتيجه گرفت رشته عمران خرابه و …؟؟؟؟؟ خير

    خيلي نااميد نباشيد.برنامه نويسي بدرد آدم هاي عاشق نمي خوره.چون عشق خودش يك ديوانگي هست.بدرد آدم هاي عاقل ميخوره

    ممنون

  15. جواد says:

    ضمن اینکه بحث های شما را قبول دارم باید اضافه کنم که بنده 8 سال برنامه نویسم واز مشکلات زانو- گردن-کمر -مچ دست-و کتف رنج می برم در ثانی کمی هم گوژ پشت شدم چرا که من از سن 15 سالگی وبا فاکس پرو و مشتقات شروع کردم وچون در سن رشد بودم به این روز افتادم در حال حاضر هم بر روی نرم افزار متمرکز بانکی ایران کار می کنم اما فراموش نکنید که برای هر چیز به خصوص از نوع عشق وعلاقه باید تاوان و هزینه پرداخت بدون احتساب مزایا واضافه کاری ماهی یک و دویست حقوق می گیرم اما فقط قرصی که بابت پوشش ضعف مفاصلم می خرم بسته صدتایی صدو سی هزار تومانه اما تنها چیزی که منو دلسرد می کنه بی انصافی و رانت خواریه که آفت پیشرفت در همه ی زمینه ها به خصوص نرم افزاره

  16. atlas20 says:

    با سلام
    من حدود 5 سالی هست برنامه نویسی میکنم و بعضی از حرفهای دوستان را قبول دارم ولی
    در حوزه کامپیوتر شغلهای متفاوتی هست که دوستان برنامه نویس میتونن فعالیت کنند
    برنامه نویسی بازی
    شبکه
    بانک اطلاعاتی
    وب سایت(طراحی و مدیریت)
    تجارت الکترونیک(که گسترده گی زیادی داره و در آمد زیاد)
    گرافیک(طراحی و انیمیشن و جلوه های تصویری افتر افکت و تدوین)
    سخت افزار و….
    و نکته آخر نا امیدی بدترین گناه است
    پروز باشید

  17. hadi says:

    سلام
    من برنامه نويس نيستم ولي با برنامه نويسهاي زيادي کار کردم
    به نظر من آخرش بين 32 الي 35 سال هست

  18. javad says:

    سلام
    من تقريبا 3 ساله برنامه نويسي ميكنم و حدود 1 ساله كه با دوستان شركت زديم.
    به نظر بنده يك برنامه نويس اكه با اين ديد كه تا 30 سالگي فقط كد بزنه تا آخر هم همون جور مي مونه اگر قرارباشه و آدم همش بخواد
    براي بقيه كار كنه هيچوقت پيشرفت نميكنه.
    من يك استادي داشتم ودارم كه يك برنامه براي تشخيص چهره حدود 5-6 سال پيش براي يكي از سازمانها نوشت و اونو 100 ميليون فروخت
    بعضي از دوستان اصلا فراموش كردن كه اگه برنامه نويسهاي دنيا جز پولدارترين آدمها هستن به اين خاطر هست كه معمولا يك ايده ناب رو تونستن پياده
    سازي كنن و از اون بهره برداري كنن.
    منو دوستانم كه الان شركت زديم فقط در حيطه توليد نرم افزار مشغول به كار هستيم و خدارو شكر خوب هست.
    در ضمن به قول دوستمون نا امیدی بدترین گناه است

  19. ahoora says:

    سلام

    دوستان خوبم
    در حال حاضر در ایران هیچکس حاضر نیست قیمت واقعی نرم افزار رو بپذیره
    از ادارات گرفته که حدود 70 درصد بازاره تا بخش عمومی جامعه
    واقعا اگر بخواهیم صنعت آیتی ایران رو نجات بده باید قیمت نرم افزار توایران چند برابر بشه و به تبع اون دستمزد برنامه نویس و فعالان این صنعت

  20. fa says:

    بحث جالبي بود اگه البته بعضي آماتورها بازار رو خراب نكنند طرف ورداشته يه تمپليت فلش رو به عنوان سايت براي آشناشون آپلود كرده مشتري ما رفته اونو ديده مي گه چرا سايت من اينجوري نيست در حالي كه وقتي ما اون تمپليت رو ديديم حتي شماره هاش كد آمريكا داشت
    و كار مشتري ما با اون زمين تا آسمون فرق مي كرد

  21. خیلی بحث ها و متون جالبی بود استفاده کردم کلا ولی باید به خاطر داشته باشیدکه دوستان من برنامه نویسی اگر به عنوان یک حرفه باشه مجموع صحبت ها صحت داره اما اگر به عنوان یک هنر بهش نگاه کنی این طور نیست – خوب بازار برنامه نویسی تو ایران یک مقدار له شده اون هم از لطف دلال ها و شرکت های ابر برنامه نویس خارجیه
    تا وقتی که به یک برنامه نویس بگن نخبه جا برای پیشرفتش هست ولی وقته اسم نخبه را از روش بر دارند و اسم طراح یا نمی دونم حرفه ای روش بزارند همینی هست که هست . شرکت ها حد اکثر ماهی یک میلیون به اون میدند و بس ! بازار آزاد را هم که نگو که این روزها نابود شده وگرنه تو بازار آزاد کار برای برنامه نویس ها بسیار است . خوب مشکلات هست ، کامپونت های جدید ماکروسافت بچه های برنامه نویسی را بزرگ کرده و بزرگ های برنامه نویسی و کوچیک اما حد اقل این سود را برنامه نویسی داره کالایی وجود ندارد و مالیات ارزش افزوده ازت نمی گیرند
    اگه کسی برنامه نوس هست پیشنهاد من که بیشتر از 10 ساله تو این کارم بهش اینه که ادامه بده ولی اگر نیست فکر این کارو از سرش بیرون کنه
    یک حد اقل دست به دامن سایت ساز ها و پروگرم بیلدر ها نره بابا به خدا بدبخت داریم میشیم از دست این برنامه ها
    در کل یک سوال از همتون دارم !
    آیا کسی برنامه ای نداره که بده من بنویسم ؟

    باید عاشق برنامه نویسی باشی تا بهت بگن برنامه نویس
    این یعنی ، چشم ، گوش ، خانواده ، تمام عضلات

    یا حق

  22. Mina says:

    من برنامه نویس نیستم اما برنامه نویس هارو دوست دارم!! ه

  23. یه برنامه نویس says:

    باید عاشق برنامه نویسی باشی تا بهت بگن برنامه نویس”
    این یعنی ، چشم ، گوش ، خانواده ، تمام عضلات”

    به همین خاطر از برنامه نویسی دارم متنفر میشم

  24. nobody says:

    برنامه نویس بده برنامه نویس فلانه برنامه نویس اینجوریه بابا ول کنید اینقدر ننالیدجدی تا حالا شما که 8 سال برنامه مینویسی جند ماه برنامه نویسی خوندی ؟
    4 تا کد یاد میگیرید میرید سرکار توقع دارید یه میلیون در شروع بریزن جلوت
    خداوکیل ایرانی پرمدعا همینه که میگن فقط مینالن مینالن
    اگه برنامه نویسی بد بود شغل اول دنیا از همه نظر نبود شما مجبور نیستی میتونی یک سایت انگلیسی بزنی خودتو و تیمتو بکشی بالا
    رییس جمهورمون این باشه وای به حال مردمش

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: